full screen background image
زیرساخت - مدیریت آب باران - جمع آوری آب باران - توسعه مجدد اراضی قهوه ای با سیستم نوآورانه جمع‌آوری آب باران - سامانه - آینده‌پژوهی - پویش محیطی - شهر تهران

روش جدید مدیریت آب باران با نام “زیرساخت ذخیره سبز و اشتراکی”

93 بار دیده شده

شهر سنت پاول سیستم پایدار و اشتراکی مدیریت آب باران را راه‌اندازی کرده است.

شهر سنت پاول اخیراً یک سیستم پیچیده و نوآورانه برای مدیریت آب باران در شهر تعبیه کرده است. این سیستم جدید از آب باران به عنوان منبعی برای شهر استفاده می‌کند و از ورود مستقیم این آب با تمامی آلودگی آن به برکه‌های پیرامون شهر و رودخانه می‌سی‌سی‌پی جلوگیری می‌کند. این روش جدید مدیریت آب باران با نام “زیرساخت ذخیره سبز و اشتراکی” شناخته می‌شود که نشان می‌دهد کاری بیش از تنها جمع‌آوری آب باران در یک سایت انجام می‌دهد (آبیاری گیاهان و درختان) و به فراهم ساختن خدمات و امکانات اجتماعی بیشتر نیز کمک می‌کند.
به طور مثال در طول محور قطار سبک شهری “راه سبز” (Green line) شهر سنت پاول ایجاد زیرساخت ذخیره سبز و اشتراکی جدید، شامل سیستم نگهداری درختان به طول ۵ مایل در دو طرف ریل قطار سبک شهری می‌شد. ۱۰۰۰ راس درخت جدید کاشته شد، همچنین ۹ باغ بارانی و زمین زراعی با آب سطحی در طول دانشگاه Avenue ایجاد شد. یک سیستم جذب و تصفیه آب باران که از وارد شدن بنزین و روغن جمع‌آوری شده با آب باران از سطح خیابان به رودخانه جلوگیری می‌کند نیز در این مکان نصب گردید.
علاوه‌بر این، نشانه‌ها حاکی از آن است که این زیرساخت سبز موجب ارتقاء آگاهی عمومی شهروندان شده است. در باغ‌های بارانی ایجاد شده در این زیرساخت یک‌پارچه شهری، نیمکت‌های تعبیه شده بیش از دو برابر بزرگ‌تر از نیمکت‌های معمول هستند تا حس اجتماع را ایجاد کنند. سیستم نگهداری درختان نیز به کاهش دمای شهر در تابستان، کاهش آلودگی هوا و حفظ تنوع زیست محیطی شهر کمک می‌کند.
در مکان دیگری از شهر و در مجاورت راه سبز ترمینوس و روی اراضی CHS شکل متفاوتی از این زیرساخت ایجاد شده است که یک سیستم جمع‌آوری و استفاده مجدد از آب باران و اولین سیستم شهری جمع‌اوری آب باران در مینسوتا است. این سیستم دارای ظرفیتی برابر ۲۷۰۰۰ لیتر است که از آب باران سقف ایستگاه و مسیرهای مترو جمع‌آوری می‌شود و در مقابل ایستگاه نگهداری می‌شود و پس از تصفیه برای آبیاری میدان توپ و نظافت سرویس‌های بهداشتی مورد استفاده قرار می‌گیرد.

planter_at_oxford

توسعه زیرساخت‌ های مدیریت آب باران در توسعه مجدد اراضی قهوه ای

هر دو پروژه فوق موجب ایجاد پایه و اساس سه پروژه دیگر در سنت پاول گردید که در حال حاضر با کمک شتاب‌دهندگان شهر در حال انجام است. برنامه ملی اجرا شده توسط شرکت “Living Cities”، در حال تحقیق و توسعه راهکارهای پایدار تامین مالی و زیرساخت‌های عمومی است. شهر سنت پاول بر پایه موفقیت‌های به دست آمده در پروژه‌های قبلی به دنبال توسعه برنامه‌ای ۵ ساله برای استفاده از مدیریت سبز و اشتراکی ذخیره باران در ۳ مورد از اراضی قهوه ای شهر است. این سه سایت تحت عنوان “سایت‌های فرصت” شناخته می‌شوند. همکاری با شتاب‌دهندگان شهر به عنوان نقطه تحولی در تلاش‌های شهر برای ایجاد زیرساخت‌های مدیریت پایدار آب باران در این سایت‌ها محسوب می‌شود.

معرفی سایت‌های سه‌گانه ایجاد زیرساخت مدیریت آب باران

۱٫ از اراضی قهوه ای تا سبزراه: West Side Flats

از سال ۲۰۰۱ زمین‌های West Side Flats که آن طرف رودخانه می‌سی‌سی پی روبروی منطقه مرکزی شهر قرار دارد در حال توسعه است. به طور سنتی مدیریت آب‌های سطحی یک چاره‌اندیشی موقت در برنامه‌ریزی توسعه است. پیش از این یکبار ساختمان مدیریت آب باران برای جمع‌آوری آب‌های سطحی و ذخیره آن در تانکر‌های زیر زمین و یا جمع آوری آب تصفیه نشده در حوضچه‌های روی زمین ساخته شده بود. اخیراً در یک کار مشارکتی، یک مرکز ذخیره پایدار و مشارکتی آب باران به وسعت ۶ آکر طراحی و ایجاد گردید که شامل یک پیاده‌راه سبز به طول ۱۴۵۰ فوت می‌شد. این ۶ هکتار مملو از درختان و گیاهانی است که با استفاده از آب باران آبیاری می‌شدند. این راه سبز علاوه بر تلطیف هوای ساختمان‌های آپارتمانی اطراف خود، موجب پاکسازی آب‌های سطحی توسط گیاهان پیش از ورود به می‌سی‌سی‌پی می‌شد. آپارتمان‌های خیابان فیلمور توسعه‌دهنده محله‌ای با کاربری مختلط و به وسعت ۱۳ هکتاردر طول این سبزراه هستند.

۲٫ یک سیستم اشتراکی پایدار: Snelling-Midway

سایت Snelling-Midway یکی از اراضی قهوه ای به وسعت ۳۴٫۵ هکتار است که به یک استادیوم فوتبال پیشنهادی برای شهر سنت پاول متصل خواهد شد. این سایت یکی از بهترین فرصت‌های شهر برای پیاده‌سازی و عملی کردن مدیریت پایدار و اشتراکی مدیریت آب است که هم راه‌حلی برای روان‌آب‌های ورزشگاه و هم قطعاتی که در مجاورت آن قرار دارند مانند پارکینگ‌ها و مراکز تجاری و خرید و مسکونی اطراف خواهد بود. همچنین این سایت در ناحیه‌ای قرار دارد که از نظر قومیتی و اقتصادی دارای تنوع بالایی است و این زیرساخت‌های اشتراکی و سبز می‌تواند مزیت‌های اقتصادی و اجتماعی بسیاری را ارائه دهد.
این رویکرد اشتراکی و پایدار بسیار نوآورانه است اما با این حال تامین بودجه مورد نیاز آن تا حدی مانع پیشبرد ایده شده است. با این حال دولت محلی ایالت مینسوتا تعهد داده است که ورزشگاهی به اندازه ۲۰ آکر را در این ناحیه ایجاد کند. ساخت این ورزشگاه به عنوان کاتالیزوری برای تسریع توسعه مجدد این سایت عمل خواهد کرد. شهرداری شهر سنت پاول هم متعهد شده است که هزینه‌های ایجاد این زیرساخت پایدار در نیمه جنوبی سایت را پرداخت کند که شامل استادیوم و اراضی پشتیبان آن از جمله پارکینگ می‌شود.

۳٫ بلندپروازانه و آرمانی: سایت “کارخانه مونتاژ فورد موتور”

برنامه‌هایی که برای سایت فورد -که در زمینی به وسعن ۱۳۵ آکر در کنار رودخانه می‌سی‌سی‌پی قرار داشته است- تهیه شده است، واقعاً پیشگامانه هستند. روان آب‌ها و فاضلاب‌های سطحی به مسیل‌های زیر زمینی ریخته می‌شدند و پس از آن به سمت می‌سی‌سی‌پی سرازیر می‌شدند. نقشه‌های تاریخی نشان می‌دهد که این نهرها پیش از ساخته شدن کارخانه مونتاژ از این سایت عبور می‌کزده‌اند. اما این آبراهه‌ها به مرور زمان روی هم هموار شده و از بین رفته بودند. در نتیجه بخش عظیمی از این سایت به رودخانه متصل شده بود و دچار آب گرفتگی می‌شد. طرح شرکا، شامل برنامه‌ای برای بازسازی و راه‌اندازی مجدد این آبراهه‌ها در سایت مذکور می‌شد که در نتیجه افراد می‌توانستند به صورت رایگان از این فضا استفاده و در کنار نهرها حرکت کنند و به رودخانه برسند. در نتیجه ارتباط محلات پیرامون مجدداً با رودخانه می‌سی‌سی‌پی بر قرار گردید. این طرح را می‌توان الگویی پایدار و مشارکتی از نوسازی و توسعه مجدد زیرساخت‌های شهری دانست که موجب ارتقاء تاب‌آوری این زیر ساخت‌ها و شهر می‌شود.

زیرساخت - مدیریت آب باران - جمع آوری آب باران - توسعه مجدد اراضی قهوه ای با سیستم نوآورانه جمع‌آوری آب باران - سامانه - آینده‌پژوهی - پویش محیطی - شهر تهران

امروزه بحران آب یکی از مهم‌ترین مسائل و معضلاتی است که گریبان گیر بسیاری از کلان شهرها و کشورهای جهان شده است. همچنین کاهش اراضی سبز و طبیعی شهری و کاهش سرانه فضاهای سبز شهری مسئله دیگری است که علاوه بر آثار اجتماعی ناشی از کاهش دسترسی شهروندان به این زیرساخت‌ عمومی، تاثیر بسزایی بر آلودگی هوای کلان‌شهرها داشته است. به دنبال این مسائل و شرایط به وجود آمده بسیاری از شهرهای جهان تدابیری برای استفاده بهینه از منابع آب شهری و استفاده مجدد از این منابع را اندیشیده‌اند. همانطور که در این خبر تجربه‌ای در شهر سنت پاول مورد بررسی قرار گرفت که از آب باران‌ در این شهر برای توسعه اراضی سبز شهری استفاده شده و هدایت آب باران و تصفیه آن به صورت منسجم و یکپارچه برنامه‌ریزی شده است، شهر تهران نیز می‌تواند با نگاهی به این تجربه و یا تجربیات مشابه سایر شهرهای جهان، با یک برنامه‌ریزی عادلانه و نوآورانه، از آب باران و روان آب‌های سطحی استفاده بهینه‌ای برای توسعه زیرساخت‌های خود داشته باشد. همانطور که می‌دانیم ضریب جذب آب باران در مناطق شهری پرتراکم مانند شهر تهران بسیار پایین بوده و حجم عظیمی از آب باران از این شهرهای خارج می‌شود. سیستم‌های جمع‌آوری باران می‌توانند تا حد بسیاری به حل مسئله بحران آب در این شهرها خصوصاً در فصل گرما، کمک کنند.

منبع




پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *