full screen background image
برنامه‌ریزی

سیاست‌گذاری توسعه منطقه‌ای با رویکرد برنامه‌ریزی فرض‌بنیاد (ABP) (مطالعه موردی: استان تهران)

112 بار دیده شده
پایان‌نامه کارشناسی ارشد
دانشگاه گیلان، دانشکده هنر و معماری
استاد راهنما: نادر زالی/ استاد مشاور: شریف مطوف/ دانشجو: سارا منصوری بیرجندی
سال: ۱۳۹۳

چکیده:

در برنامه‌ریزی توسعه منطقه‌ای، شناسایى عدم قطعیت‌هاى آینده و فروض بنیادینى که برنامه‌هاى بلندمدت بر پایه آن‌ها شکل گرفته است یکى از مهم‌ترین زمینه‌هاى اصلى در شناسایى مشکلات و چالش‌هاى پیش‌روىِ سندهاى توسعه‌اى است. پسابرنامه‌ریزی نیز به ارزیابی موفقیت یا عدم موفقیت سیاست و برنامه‌ریزی تدوین شده در افق زمانی آینده می‌پردازد. برنامه‌ریزی فرض‌بنیاد (ABP) یکی از روش‌های پسابرنامه‌ریزی است که می‌توان به کمک آن برنامه‌های پابرجا‏ و انطباق‌پذیر‏ تهیه کرد. هدف از کاربرد برنامه‌ریزی ‏بر پایه‌ی فرض، کاهش تعداد شگفتی‌های اجتناب‌پذیر‏ است. این پژوهش بر ارتباط و ارزش هر یک از راهبردها در هر یک از عدم قطعیت‌های آینده استان تهران در افق ۱۴۰۴ تمرکز شده است و با هدف تصحیح راهبردهای توسعه بلندمدت توسعه استان تهران در افق برنامه صورت گرفته است. تحلیل راهبردهای بلندمدت توسعه استان تهران در حوزه مورد مطالعه اقتصادی، اجتماعی، زیست محیطی، فناوری، زیرساخت‌ها و کلان مورد بررسی قرار گرفته است. این تحقیق از نظر نوع تحقیق ترکیبی از روش‌های اسنادی و پیمایشی است و از نظر ماهیت براساس روش‌های جدید علم آینده‌پژوهی، تحلیلی و اکتشافی است که با استفاده ترکیبی از مدل‌های کمی و کیفی انجام شده است. با توجه به ماهیت این پژوهش، در این تحقیق از روش تصمیم‌گیری سلسله مراتبی، روش تحلیل اثرات متقابل، روش دلفی، و در تحلیل درون دادها از نرم افزارهای مختلف MicMac ،Expert choice ،Spss، بهره گرفته شده است. نتایج پژوهش نشان می‌دهد که حوزه اقتصادی در استان دارای راهبردهای آسیب‌پذیر می‌باشد. در نتیجه با بهره گیری از روش برنامه‌ریزی فرض بنیاد می‌توان ضعف‌ها و چشم پوشی‌هایی که در خصوص توسعه بلندمدت استان تهران وجود دارد را شناسایی و بازبینی نمود.



پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *