full screen background image
فضاهای عمومی- طراحی مجدد میدان پرشینگ- سامانه پویش محیطی

طراحی مجدد فضاهای عمومی شهری؛ میدان پرشینگ لس‌آنجلس

146 بار دیده شده

 میدان Pershing یکی از فضاهای عمومی بتنی واقع در مرکز شهر لس‌آنجلس حدود ۱۴۱ سال است که سیر تکامل خود را می‌گذراند. این میدان [۱] در گذشته به عنوان یکی از فضاهای عمومی شهر لس آنجلس توسط اسپانیایی‌ها طراحی شده و به اردوگاهی برای اقامت مهاجران تازه وارد شده تبدیل شده بود. بعد از گذشت چند سال مهاجری آلمانی به نام جرج لمان[۲]، اقدام به کاشت درختان در فضا و نگهداری از آنان نمود. قبل از اقدام این مهاجر آلمانی، فضای مذکور به عنوان یک پارک شهری تعریف شده بود و قدمت آن به اندازه شهر لس آنجلس است. بعدها میدان پرشینگ که به عنوان قدیمی‌ترین پارک لس‌آنجلس و یکی از مهم ترین فضاهای عمومی این شهر شناخته شده است، مورد طراحی قرار گرفت اما طراحی‌های صورت گرفته نتوانست نظر مردم را جلب کند. بعد از طراحی میدان، فضایی ایجاد شد که موانع سخت از هر چهار طرف آن را در برگرفته و پناهگاهی برای مردم بی‌خانمان در شهر و فضایی برای قاچاق مواد مخدر بوجود آورد. یکی از فضاهای عمومی که استفاده از آن برای عابران پیاده چیزی جز اضطراب و نگرانی نداشت. از این رو طراحی میدان توسط یک وبسایت محلی مورد انتقاد شدید قرار گرفت. بگونه‌ای که پارک مذکور را منفورترین پارک[۳] شهر نامیدند.

فضاهای عمومی - طراحی مجدد میدان پرشینگ 7

فضاهای عمومی - طراحی مجدد میدان پرشینگ 1

منفورترین پارک شهر به یکی از فضاهای عمومی موفق تبدیل شد.

گیاهان گرمسیری باطراوت و سرسبز، طراحی‌های هنری زیبای اواخر قرن نوزده و اوایل قرن بیست و همچنین مکان‌هایی همچون هتل بیلتمور و ارکستر سمفونی لس‌آنجلس، اطراف پارک قرار گرفته‌اند. طراحی این پارک به گونه‌ای است که در لبه شرقی بلوک مستطیل شکل، برج ۱۰ طبقه‌ای به رنگ بنفش ساخته شده و بعنوان یک نقطه مرکزی عمل کرده و تعادل را با ساختمان‌های بلند اطراف پارک برقرار می‌کند. بالای برج، حجم دایره شکلی داخل اتاقکی قرار گرفته که ایده آن از طرح سرستون‌های سنتی گرفته شده است. در لبه غربی بلوک، پاویونی زرد رنگ به شکل اتاقک‌هایی طراحی شده و فضایی را برای دفتر پلیس و یک کافه کوچک ایجاد کرده است. ترکیب این دو سازه با مسیری که وسط میدان کشیده شد، پارک را به دو بخش تقسیم کرده است. در ضلع شمالی پارک، تراس‌هایی تعبیه شده که در ترکیب با فضاهای سبز آمفی تئاتر را ایجاد کرده است. بعدها این آمفی‌تئاتر برای میزبانی از رویدادها و اجرای برنامه‌های خاص مورد استفاده قرار گرفت. در ضلع جنوبی پارک، آبنماهایی ایجاد شده که در امتداد برج قرار گرفته اند. در واقع بسیاری از ویژگی‌های این پارک تأکیدی به تاریخ و شخصیت منحصر به فرد لس‌آنجلس است. از جمله مرکباتی که در پارک کاشته شده و به گذشته کشاورزی لس‌آنجلس اشاره دارد. مسیری که توسط باربارا مک‌کارن[۴] طراحی شده، شکست زمین و گسل زلزله را نشان می‌دهد و دلیل طراحی آن بازگشایی میدان پرشینگ تنها چند روز پس از زمین لرزه ۱۹۹ است. در امتداد لبه شمال شرقی پارک، سیلندرهای صورتی رنگی به مثابه یک لبه نفوذپذیر کشیده شده که مجسمه‌ها و بناهای یادبود و تاریخی را از فضا جدا ساخته است.

فضاهای عمومی - طراحی مجدد میدان پرشینگ 4

اگرچه با تاکید بر تاریخ و هویت پارک در بازطراحی آن، فضا کاملا حال و هوای قدیم خود را باز یافته است اما دسترسی به پارک همچنان به چهارگوشه فضا و دو خط شکسته عابر پیاده محدود است و صاحبان املاک این امر را یکی از مهمترین ویژگی‌های توجه به امنیت در طراحی مجدد پارک اعلام کرده‌اند.

میدان پرشینگ بعد از اجرای پروژه

با اجرای این طرح میدان پرشینگ به فضایی امن و جذاب تبدیل شده و بازدیدکنندگان بسیاری را به خود جذب کرده است. همچنین اجرای این پروژه سبب شد تا افراد بسیاری به منطقه نقل مکان کنند و کارمندان ساختمان‌های اداری اطراف، در ساعات استراحت و صرف نهار از پارک لذت ببرند. علاوه بر این، غذاخوری‌های بسیاری در پارک راه‌اندازه شده و رویدادهای بسیاری از قبیل کنسرت‌های تابستانه، نمایش شبانه فیلم در فضای باز، رقص روی یخ در زمستان و … در فضای پارک به اجرا درآمده است. همچنین طراحی مجدد این پارک موجب افزایش سرزندگی و ارتقاء امنیست سایر فضاهای عمومی اطراف شده است.

اجرای این پروژه با استفاده از مشارکت خصوصی-عمومی، افزایش ارزش املاک محدوده را در پی داشت. علاوه بر این نکته دیگری که در اجرای این پروژه دیده می‌شود این است که میدان پرشینگ روی یک پارکینگ قدیمی ساخته شده و آن را به عنوان یک منبع ارزشمند و درآمدزا برای شهر حفظ کرده است.

فضاهای عمومی - طراحی مجدد میدان پرشینگ7

فضاهای عمومی - طراحی مجدد میدان پرشینگ 5 فضاهای عمومی - طراحی مجدد میدان پرشینگ 3 فضاهای عمومی - طراحی مجدد میدان پرشینگ 2

 

منبع

[۱] Pershing square

[۲] George Lehman

[۳] “most hated park”

[۴] Barbara McCarren




پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *