full screen background image

تسهیل استفاده از امکانات «شهرهای هوشمند» برای معلولان

حرکت سریع جهان در گسترش اپلیکیشن‌های موبایل، خدمات دولت الکترونیک و دیگر ابزارهای «هوشمند» شهری موجب شده تا راحتی معلولین در استفاده از آنها در نظر گرفته نشود.
این نتیجه‌گیری دو نفر از کارشناسان فناوری‌های دردسترس است که در کنفرانس شهرهای هوشمند نیویورک ارائه شد. آنها همچنین مجموعه‌ابزاری را به نام «شهرهای هوشمند برای همه» ارائه کردند که مسئولین شهر با استفاده از آن می‌توانند رویکردی جامع‌تر را در مورد فناوری شهری به کار گیرند.
ویکتور پیندا رئیس نهاد غیردولتی World Enabled و جیمز ترستون قائم‌مقام سازمان غیرانتفاعی G3ict می‌گویند زمان آن رسیده است که شهرها به طور جدی به دیجیتالی کردن امور بپردازند. در طول یک سال گذشته آنها از 250 نفر از رؤسای بخش‌های عمومی و خصوصی، سازمان‌های حمایتی، جامعه‌ی مدنی و دانشگاهی از سراسر جهان نظرسنجی کردند.
کمتر از نیمی از این افراد توانستند طرحی را در مورد شهرهای هوشمند تشخیص دهند که به نوعی بر سهل‌الوصول بودن تأکید داشته باشد. فقط 18 درصد از آنها توانستند شهر را با استاندارهای سهل‌الوصول بودن فناوری‌ها در نظر آورند.
ترستون می‌گوید «معضلی که مشاهده کردیم این بود که در بسیاری از کشورها تأکید زیادی روی حقوق معلولین و فناوری‌های سهل‌الوصول وجود دارد و همچنین این کشورها شدیداً به دنبال ایجاد شهرهای هوشمند جدید هستند اما این دو هدف هرگز در کنار یکدیگر قرار نگرفته‌اند.»
او در ادامه می‌گوید «اوضاع در شرکت‌های فناوری نیز به همین قرار است. همه‌ی شرکت‌های بزرگ فناوری بخشی حرفه‌ای دارند که بر شهرهای هوشمند متمرکز است و در بسیاری از شرکت‌های پیشروی فناوری تیم‌هایی قوی به بالابردن سهل‌الوصولی و کارایی محصولات خود مشغولند. اما باز هم می‌بینیم در بسیاری از شرکت‌های فناوری این دو حوزه با یکدیگر ترکیب نشده‌اند».

شهر های هوشمند - تسهیل استفاده از امکانات «شهرهای هوشمند» برای معلولان - سامانه - آینده پژوهی - پویش محیطی - شهر تهران
پیندا یک کارشناس برنامه‌ریزی شهری است که خود از صندلی چرخدار استفاده می‌کند. او برای نشان‌دادن شیوه‌ی تفکری که باید در طراحی فناوری‌ها در پیش گرفت مثالی از حوزه‌ی طراحی شهری می‌زند.
پیندا می‌گوید «شیبدار کردن لبه‌ی پیاده‌روها نه‌تنها عبور و مرور کسانی که از صندلی چرخدار استفاده می‌کنند را آسان می‌کند بلکه استفاده از امکانات شهر را برای افراد مختلف ممکن می‌کند افرادی مثل زنانی که کالسکه به همراه دارند، دوچرخه‌سواران، افراد مسن و کودکان. وقتی شهرها شروع به ساخت و مدرن‌کردن زیرساخت‌های دیجیتال خود می‌کنند باید امکاناتی را در آن لحاظ کنند تا همگان قادر به استفاده‌ی برابر از این زیرساخت‌ها باشند.»
مجموعه‌ابزاری که ترستون و پیندا به کمک شرکت مایکروسافت بوجود آورده‌اند چهار استراتژی را برای ایجاد تغییر در ادارات شهری در اختیار رؤسای شهر قرار می‌دهد.
 اولین آنها مجموعه‌ای از مباحثات در مورد لزوم دیجیتالی کردن مدیریت شهری است. از جمله‌ی آنها مباحثاتی است که برای مجاب‌کردن صاحب‌منصبان مختلف تدوین شده است. برای مثال مبحث حقوق بشر ممکن است برای عده‌ای جالب باشد در حالی که موضوعات مربوط به کسب و کار برای عده‌ای دیگر اثربخش است.
 ابزار دوم استانداردهای بین‌المللی مختلف را که در حال حاضر برای دیجیتالی‌کردن امور برقرار هستند ارائه می‌کند. هدف از این کار کمک به مدیران ارشد اطلاعاتی است تا بدانند برای محصولاتی که در حال حاضر معیارهای ویژه‌ای از سهل‌الوصولی را برآورده می‌کنند به کجا رجوع کنند.
 سومی خط‌مشی‌ای برای تهیه‌ی مدل‌ها است که در مورد استاندارهای جهانی سهل‌الوصولی به کار می‌رود.
 و چهارمی پایگاه‌داده‌ای شامل بیش از 350 اپلیکیشن، وبسایت، نرم‌افزار و دیگر فناوری‌ها است که روش‌های مختلف لحاظ کردن شرایط معلولان در دنیای دیجیتال را نشان می‌دهند. این پایگاه‌داده الهام‌بخش مسئولان شهری و همچنین سازندگان نرم‌افزارها خواهد بود تا ایده‌هایی جدید برای محصولات‌شان ارائه کنند.
به گفته‌ی پیندا شهرها باید رویکرد فعلی خود در دیجیتالی‌کردن امور را تغییر دهند تا بتوانند اهداف توافق‌نامه‌های جهانی جدید را برآورده کنند.
پیندا می‌گوید «هدف شماره‌ی 11 توسعه‌ی پایدار ایجاد شهرهای جامع و انعطاف‌پذیر است و ما به این هدف دست نخواهیم یافت مگر آنکه در زیرساخت‌های دیجیتالی شهر معلولان را نیز در نظر بگیریم. ما نمی‌خواهیم هدف کنوانسیون سازمان ملل در مورد حقوق معلولان را برآورده کنیم، ما نمی‌خواهیم مفاد دستورکار شهری جدید را برآورده کنیم. زیرا مسئله بر سر برابری و فراگیری و بر سر گشودن امکانات شهر برای افراد مختلف است.»




پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *